معجزه تغذیه؛ هفته اول بعد از عمل تیروئید چی خوردم که زود سرپا شدم؟

اگر از من بپرسید سخت ترین بخش عمل تیروئید چی بود، احتمالاً جوابتون رو حدس نمی زنید. نه خودِ عمل، نه اتاق عمل و نه حتی بخیه ها...

سخت ترین بخش برای من این بود که نمی دونستم بعد از عمل چی بخورم.

همه یه چیزی می گفتن؛ یکی می گفت فقط سوپ بخور، یکی می گفت لبنیات نخور، یکی دیگه می گفت بستنی بهترین درمانه! انقدر حرف های مختلف شنیدم که آخرش تصمیم گرفتم فقط به توصیه های پزشکم گوش بدم.

حالا که چند ماه از اون روزها گذشته، دوست دارم تجربه هفته اولم رو براتون تعریف کنم؛ شاید اگر شما هم به تازگی عمل کردید، خیالتون راحت تر بشه.

روز اول؛ فقط دنبال چیزی بودم که گلوم نسوزه

بعد از عمل، بیشتر از هر چیزی گلوم اذیت می شد. هر بار که آب می خوردم احساس می کردم گلویم زخم شده.

پزشکم گفت این احساس طبیعی است و معمولاً بعد از یکی دو روز بهتر می شود.

همان روز بیشتر این ها را خوردم:

• آب خنک جرعه جرعه
• سوپ کاملاً رقیق
• فرنی
• ماست نرم
• بستنی ساده

همین غذاهای سبک باعث شدند بدون فشار آوردن به گلویم، انرژی بدنم حفظ شود.

روز دوم و سوم؛ کم کم اشتهایم برگشت

از روز دوم احساس کردم بدنم دارد به حالت طبیعی برمی گردد.

سوپ مرغ، پوره سیب زمینی، تخم مرغ آب پز نرم و کمی میوه نرم مثل موز را به برنامه غذایی ام اضافه کردم.

یک نکته مهم را همان روزها یاد گرفتم؛ لازم نبود زیاد غذا بخورم، فقط باید وعده هایم کوچک اما مقوی باشند.

این کار باعث شد نه احساس سنگینی کنم و نه ضعف داشته باشم.

چیزی که فهمیدم، فقط غذا نبود

قبل از عمل تصور می کردم فقط نوع غذا مهم است.

اما بعداً فهمیدم خواب کافی، نوشیدن آب، راه رفتن آرام و مصرف منظم داروها به اندازه تغذیه اهمیت دارند.

وقتی درباره دوره نقاهت بعد از عمل تیروئید بیشتر مطالعه کردم، متوجه شدم مراقبت های بعد از عمل فقط به غذا محدود نمی شوند و مجموعه ای از عادت های درست هستند که کنار هم روند بهبود را راحت تر می کنند.برای اینکه اطلاعات دقیق تری درباره مراقبت های بعد از عمل داشته باشم، سراغ یک راهنمای ریکاوری و رژیم غذایی بیماران رفتم تا بهتر بدانم در روزهای بعد از جراحی چه نکاتی را رعایت کنم. همین باعث شد از روز سوم به بعد هر روز چند دقیقه داخل خانه قدم بزنم و آب بیشتری بنوشم.

غذاهایی که خودم چند روز اول سراغشان نرفتم

پزشکم لیست بلندبالایی از ممنوعیت ها نداد، اما گفت بهتر است چند روز اول گلویم را اذیت نکنم.

برای همین این خوراکی ها را موقتاً کنار گذاشتم:

• غذاهای خیلی تند
• خوراکی های سفت و خشک
• نوشیدنی های خیلی داغ
• غذاهای سرخ کردنی و چرب
• تنقلات سفت که نیاز به جویدن زیاد داشتند

راستش بعد از چند روز خودم هم دیگر میلی به این غذاها نداشتم.

از چه غذاهایی بیشتر انرژی گرفتم؟

اگر بخواهم فقط چند مورد را نام ببرم که واقعاً به من کمک کردند، این ها بودند:

سوپ مرغ

هم سبک بود، هم راحت قورت داده می شد و هم احساس ضعف را کمتر می کرد.

تخم مرغ

یک منبع خوب پروتئین بود و باعث می شد مدت بیشتری سیر بمانم.

میوه های نرم

موز و کمپوت سیب بدون شکر اضافه، انتخاب های خوبی برای میان وعده بودند.

آب

شاید ساده به نظر برسد، اما هر بار که آب کافی می خوردم احساس می کردم بدنم سرحال تر است.

حرف آخر؛ عجله نکن، بدنت خودش راهش را بلد است

اگر الان تازه عمل کرده ای و نگران این هستی که چه چیزی بخوری یا چقدر طول می کشد حالت بهتر شود، فقط می توانم تجربه خودم را بگویم.

قرار نیست از روز اول مثل قبل غذا بخوری یا انتظار داشته باشی کاملاً سرحال باشی.

بدن برای ترمیم به زمان نیاز دارد.

من یاد گرفتم هرچه بیشتر به توصیه های پزشکم عمل کردم، آرام تر غذا خوردم، آب کافی نوشیدم و استراحت کردم، روند بهبودم هم راحت تر پیش رفت.

امروز که به آن هفته نگاه می کنم، می بینم مهم ترین کاری که انجام دادم این بود که به جای گوش دادن به توصیه های پراکنده اطرافیان، به بدنم فرصت دادم تا قدم به قدم خودش را ترمیم کند. شاید معجزه واقعی همین صبوری باشد.